ผู้หญิงที่สั่งเค้กให้อดีตสามี
ออร์เดอร์เข้ามาตอนเก้าโมงเช้า
มิ้นท์อ่านแล้วนั่งตรงขึ้น
ชื่อผู้รับ: คุณวิริยะ ที่อยู่: บ้านเดี่ยวย่านพระราม 2 ข้อความบนหน้าเค้ก: "ขอบคุณที่เป็นพ่อที่ดีเสมอมา — จากนุ่น" โน้ตถึงร้าน: "ส่งให้อดีตสามีค่ะ วันเกิดเขา อย่าแปลกใจนะคะ"
(มิ้นท์อ่านโน้ตซ้ำสองรอบ)
เธอพิมพ์ตอบ
"รับทราบค่ะ จัดส่งได้เลยนะคะ — ขอบคุณที่บอกด้วยนะคะ จะได้ไม่แปลกใจจริงๆ ค่ะ 😊"
อีกฝั่งส่ง 😂 กลับมา
(มิ้นท์รู้สึกว่าเธอชอบคนนี้แล้ว)
· · ·
สองชั่วโมงถัดมา มีข้อความเข้ามาอีก
"ขอถามหน่อยได้ไหมคะ — เขียนข้อความเพิ่มในกล่องได้ไหม นอกจากบนหน้าเค้ก"
"ได้เลยค่ะ ใส่โน้ตให้ได้ค่ะ"
"ขอบคุณค่ะ ขอเขียนเองได้ไหม อยากใช้ลายมือตัวเอง"
"ได้เลยค่ะ ส่งรูปโน้ตมาได้เลย จะใส่ในกล่องให้ค่ะ"
สักครู่รูปก็เข้ามา
กระดาษสีครีม ลายมือกลมๆ เขียนด้วยปากกาหมึกสีน้ำเงิน
มิ้นท์อ่าน
แล้วก็อ่านซ้ำ
(ไม่ได้เพราะไม่เข้าใจ แต่เพราะมันทำให้เธอหยุดคิด)
· · ·
โน้ตนั้นเขียนว่า
"วิริยะ
ปีนี้ครบสิบปีที่เราเลิกกัน ฉันยังไม่เคยบอกว่าขอโทษที่ทำให้เรื่องทุกอย่างยากขึ้นกว่าที่ควรจะเป็น
แต่ขอบคุณที่ไม่เคยทำให้ลูกรู้สึกว่าต้องเลือกข้าง
ขอบคุณที่ยังโทรหาแม่ของฉันทุกปีในวันสงกรานต์
และขอบคุณที่เมื่อสองปีที่แล้ว ตอนที่ฉันป่วยหนัก คุณยังมาอยู่ที่โรงพยาบาลโดยที่ฉันไม่ได้ขอ
สุขสันต์วันเกิดนะคะ
— นุ่น"
· · ·
มิ้นท์วางโทรศัพท์ลง
(เธอคิดว่าตัวเองรู้แล้วว่าเรื่องนี้จะเป็นยังไง — ผู้หญิงคนหนึ่งยังรักอดีตสามี ส่งเค้กเพื่อบอกทางอ้อม เรื่องแบบนี้เธอเคยอ่านหลายรอบ)
(แต่โน้ตนี้ไม่ใช่แบบนั้นเลย)
มันไม่ได้พูดถึงความรัก ไม่ได้พูดถึงความเสียใจที่เลิกกัน ไม่ได้พูดถึงการกลับมา
มันพูดถึงคนที่เห็นกันชัดขึ้นหลังจากที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว
· · ·
เธอพิมพ์กลับไป
"ได้รับโน้ตแล้วนะคะ จะใส่ในกล่องอย่างดีเลยค่ะ"
แล้วหยุดอยู่กับหน้าจอสักครู่ก่อนจะพิมพ์ต่อ
"ขอบอกนะคะว่าข้อความสวยงามมากเลยค่ะ — ไม่ใช่ลายมือ แต่สิ่งที่เขียน"
นุ่นตอบช้า
"ใช้เวลาเขียนสิบปีค่ะ"
· · ·
วันส่งของ มิ้นท์ขอให้ทีมใส่กล่องผูกโบว์พิเศษ
แล้วเธอพิมพ์ถามสิ่งที่ไม่เคยถามลูกค้ามาก่อน
"คุณวิริยะรู้ว่าจะได้รับเค้กไหมคะ"
"ไม่รู้ค่ะ เซอร์ไพรส์"
"แล้วถ้าเขาโทรถามว่าทำไมส่งมา จะบอกว่าอะไรคะ"
นุ่นตอบเร็วมาก ราวกับคิดไว้แล้ว
"บอกว่าเพราะเจอเค้กดีๆ แล้วนึกถึงค่ะ"
(มิ้นท์ยิ้ม — นั่นเป็นคำตอบที่จริงที่สุดและกันที่สุดในเวลาเดียวกัน)
· · ·
เย็นวันนั้น มีข้อความเข้ามา
"ได้รับแล้วค่ะ เขาโทรมาทันทีที่เปิดกล่อง"
มิ้นท์ยังไม่ทันได้ตอบอะไร แต่ได้รับข้อความพิมพ์กลับมาว่า
"เค้าบอกว่าเค้กอร่อยมาก แล้วก็ถามว่าร้านชื่ออะไร อยากสั่งให้ภรรยาคนใหม่บ้าง"
(มิ้นท์อ่านแล้วหัวเราะออกมาคนเดียว)
"แล้วคุณตอบว่าอะไรคะ"
"บอกชื่อร้านให้ค่ะ" นุ่นตอบ "แล้วก็บอกว่าให้สั่ง Dark Chocolate นะ เขาชอบที่มันหวานน้อย"
"คุณยังรู้ว่าเขาชอบอะไรที่สุดด้วยนะคะ"
นุ่นเงียบไปสักพัก
"สิบปีมันลืมบางอย่างไม่ได้หรอกค่ะ — แต่ไม่ใช่ทุกอย่างที่จำได้จะเป็นเรื่องเจ็บปวดนะคะ"
"บางอย่างมันแค่เป็นส่วนหนึ่งของคนที่เราเคยรู้จักดี"
(มิ้นท์นั่งอยู่กับประโยคนั้นนานกว่าที่ควร)
(แล้วก็เซฟเบอร์นั้นไว้ในโทรศัพท์ ข้างๆ "30อารีย์")
จบตอนที่ 11 · ก่อนกลับบ้าน Series 1
ตอนที่ 12 — ช็อกโกริสต้าที่ไม่เคยดื่มกาแฟ · ธันวาคม 2026